Jednym z ważnych elementów architektury Morąga, który zwiedzimy, jest Pałac Dohnów- miejsce stałej ekspozycji znakomitego zbioru malarstwa holenderskiego XVII w. , dotychczas tylko częściowo i czasowo udostępnionego. Ta unikalna kolekcja ma ponadto w Morągu dla swego miejsca uzasadnienie merytoryczne. Portrety tu prezentowane mają bowiem ścisły związek z rodem Dohna, ówczesnym właścicielem pałacu. Poza galerią portretu Muzeum prezentuje wystrój wnętrz w czterech odmiennych stylach: barokowym, II empiru , biedermeierowskim i secesyjnym. Na drugim piętrze mieści się galeria prac Hugo Landheera, współczesnego malarza holenderskiego. Odbiegającą charakterem od wymienionych jest wystawa biograficzna poświęcona Johannowi Gottfriedowi Herderowi, najznakomitszemu mieszkańcowi Morąga.
Pałac jest budowlą niejednolitą pod względem stylistycznym. Jako typ architektoniczny jest w znacznym stopniu wynikiem posadowienia na murach obronnych. Stąd nie dający się określić mianem regularnego, wydłużony plan budowli, mający odzwierciedlenie w nietypowej bryle- dwóch wąskich skrzydłach, zestawionych ze sobą pod mocno rozwartym kątem. Mamy tu do czynienia z elewacjami bez szczególnych wyróżników w postaci detalu architektonicznego czy optycznego wyakcentowania. Od strony fosy widoczny jest obronny charakter pałacu – mur miejski i baszty włączone w architekturę budynku jako pozostałość wcześniejszych etapów budowy. Nadanie cech pałacowych uzyskano powiększeniem okien pierwszego piętra oraz próbą zamknięcia dwóch skrzydeł budynku murkiem parkanowym i dwiema kordegardami, tworząc w ten sposób nieregularny dziedziniec. Działania te przeprowadzono w XVIII w., ale historia tego obiektu jest wcześniejsza.

ZBIORY MUZEALNE
PORTRET HOLENDERSKI XVII WIEKU ZE ZBIORÓW MUZEUM WARMII I MAZUR W OLSZTYNIE to wystawa zajmująca większość pomieszczeń pierwszego piętra. Uzupełniona została malarstwem pejzażowym, rodzajowym, religijnym i portretem różnych szkół europejskich XVII w., związanych formalnie ze sztuką holenderską. Prezentowane są dzieła artystów francuskich, włoskich , flamandzkich, angielskich, duńskich, szwedzkich i wileńskich. Wprowadzeniem do właściwego tematu jest ekspozycja grafiki holenderskiej XVII w. , umieszczona we wnętrzu zaaranżowanym jako obiekt rycin. Prezentowane są tu ważniejsze ośrodki kulturalne Holandii, wydarzenia, miejsca, w których uczestniczyły lub przebywały portretowane osoby. Sala ta przybliża specyficzny klimat Holandii tamtych czasów, artystyczne zamiłowania, wysoki poziom i jednocześnie masowość sztuki holenderskiej, tak bardzo oddziaływującej na Europę.
Zasadnicza kolekcja liczy 50 portretów. Jej specyfika polega na przedstawianiu reprezentantów kilku znacznych rodów, sportretowanych w określonym czasie( ok. 1620-1680), powiązanych ze sobą więzami małżeństwa i pokrewieństwa tak, że daje się utworzyć dość zwarte ciągi genealogiczne, począwszy od panującej rodziny holenderskiej van Oranje, poprzez jej koligację z angielskim domem Stuartów. Prezentowane są także osobistości z rodów van Nassau, van Brederode, zu Salms- Braunfels oraz zu Dohna. Autorami portretów są czołowi przedstawiciele dworskiego nurtu malarstwa holenderskiego XVII w. – Gerard i Willem Honthorstowie, Pieter Nason, Caspar Netscher.

EKSPOZYCJA MEBLI I PRZEDMIOTÓW ARTSTYCZNYCH wyposażenia wnętrz w czterech różnych stylach mieści się w salach pierwszego piętra. Wnętrze epoki BAROKU zaprezentowano przykładami mebli charakterystycznych dla północnej Europy- dekorowana snycerką szafa gdańska, stół i kryte kurdybanem krzesła oraz meble w innej, charakterystycznej dla tej epoki technice intarsji. Element zdobniczy stanowią układy różnych gatunków drewna i motywy postaci ludzkich wplecione w formy roślinne i abstrakcyjne linie, taśmy, wstęgi.
Kolejna sala prezentuje styl zwany BIEDERMEIEREM. Sprzęty biedermeierowskie były uproszczoną wersją empirowych, osiemnastowiecznych mebli angielskich. Wyróżniały się dążeniem do wygody. Ich formy były proste, wyraźnie określone, fornirowane i politurowane, dekorowane subtelnymi intarsjami, delikatnymi brązami, malowane w pasy ornamentalne.
Inna sala to styl II EMPIRU, przypadający na trzecią ćwierć XIX w. Charakterystyczną cechą tych mebli są duże powierzchnie z czarnego drewna, inkrustowane iryzującą masą perłową czy złoconymi brązami. Uwagę zwracają okazałe i oryginalne tkaniny ścienne i tapicerskie. Uzupełnieniem wnętrz były przedmioty wykonane z brązu.
Wnętrze SECESYJNE prezentuje styl rozwijający się w sztuce europejskiej przełomu XIX i XX w. Występuje tu nowa ornamentyka, w której wielką rolę odgrywały elementy roślinne, wyrafinowane kształty owadów, ptaków, szczególnie łabędzi i pawi. Charakterystyczne barwy to przytłumione tony pastelowe i opalizujące.
GALERIA AUTORSKA HUGO LANDHEERA prezentowana jest w długiej sali drugiego piętra. Na ekspozycję składają się 62 prace, stanowiące rodzaj klamry zamykającej sztukę holenderską, prezentowaną w pałacu morąskim. Prace Landheera są darem malarza, przekazanym Muzeum Warmii i Mazur w 1978 r. za pośrednictwem ruchu esperantystów olsztyńskich.
EKPOZYCJA BIOGRAFICZNA JOHANNA GOTTFRIEDA HERDERA, najznakomitszego mieszkańca Morąga, prezentowana jest w dwóch dużych salach pierwszego piętra. Etapy rozwoju myśli Herdera ilustrowane są eksponatami przedstawiającymi cały dorobek pisarski, uzupełnione obiektami artystycznymi. Przedstawiono kilka portretów Herdera, wizerunki małżonki, ważniejszych osób, mających osobisty bądź duchowy związek z filozofem. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje Goethe. Prezentowane są eksponaty etnograficzne, zaaranżowano także pokój – gabinet uczonego z czasów weimarskich, przybliżając klimat, w jakim powstały najważniejsze jego dzieła.

BAROKOWY ZEGAR SŁONECZNY, niezwykle rzadko spotykany obiekt znajduje się przy Pałacu Dohnów wykonany w 1741 roku z piaskowca w formie spiętrzonych sześcianów i kul, składający się z kilkunastu „zegarów”.

Ten wpis został dodany w poniedziałek, 26 luty, 2007 o 22:24 w kategorii Bez kategorii. Możesz obserwować komentarze przez RSS 2.0 Możesz zamieścić komentarz, lub trackback (ślad) z własnego blogu.